Na K2, drugim co do wysokości szczycie na świecie, zginęło wielu wspinaczy podczas próby zdobycia szczytu. Niestety dokładna liczba ofiar nie jest znana i różne źródła podają odmienną liczbę.
Historia tragedii na K2
K2, znany również jako Chhogori lub Mount Godwin-Austen, to drugi najwyższy szczyt na świecie o wysokości 8 611 metrów. Mimo swojej pięknej i imponującej sylwetki, K2 jest jednym z najniebezpieczniejszych gór do zdobycia.
Historia tragedii na K2 sięga lat trzydziestych XX wieku. Pierwszą próbę zdobycia szczytu podjęli wtedy brytyjscy alpiniści George Dyhrenfurth i Hettie Dyhrenfurth oraz austriacki przewodnik Pasang Dawa Lama. Niestety ich wyprawa nie powiodła się – zostali uwięzieni przez burzę śnieżną i musieli zawrócić.
Pierwsze udane wejście na K2 miało miejsce dopiero dziesięć lat później w lipcu 1954 roku dzięki włosko-pakistańskiej ekspedycji kierowanej przez Ardito Desio. W ciągu kolejnych kilkudziesięciu lat wielu alpinistów podejmowało próby zdobycia tego masywu górskiego.
Najbardziej tragicznym momentem były jednak lata dziewięćdziesiąte XX wieku oraz pierwsza dekada nowego tysiąclecia – okres ten nazwano „czarnymi sezonami” ze względu na dużą liczbę ofiar pośród tych którzy chcieli spróbować sił właśnie tam.
W samym tylko 1986 roku, na K2 zginęło dwunastu alpinistów. Tragedia ta była wynikiem połączenia złych warunków atmosferycznych i kłopotów technicznych podczas schodzenia ze szczytu.
W lipcu 2008 roku miała miejsce kolejna tragedia – tym razem zginęło jedenaście osób w ciągu kilku dni. Alpiniści zostali uwięzieni przez lawinę spadającą ze zbocza góry oraz niesprzyjający stan pogody.
Największą katastrofa na K2 miała jednak miejsce we wrześniu 2004 r., gdy to aż czternastka himalaistów straciła życie lub zdrowie w czasie próby dotarcia do szczytu.
Nie ma co ukrywać, że zdobycie K2 jest ogromnym wyzwaniem dla każdego alpinisty i wymaga nie tylko świetnej kondycji fizycznej ale także umysłu odpornego na stresy sytuacyjne.
Każda ekspedycja musi być dokładnie przemyślana i zaplanowana od A do Z – począwszy od odpowiedniej ilości sprzętowego wyposażenia poprzez dobór najlepszych ludzi które będą mogły sobie poradzić nawet najtrudniejszym zadaniom jakimi będzie konfrontacja się przy takiej skali trudności.
Mimo wszystko wielu nadal decyduje się podejmować to ryzykowne przedsięwzięcie odkąd pierwsze zdobycie szczytu miało miejsce ponad 60 lat temu. Współczesne wyprawy na K2 są zwykle bardzo kosztowne, wymagają profesjonalnej organizacji i liczą wiele osób w składzie.
Każda kolejna ekspedycja musi być przygotowana jak do wojska – od odpowiedniego zaplecza medycznego po perfekcyjną logistykę oraz zaangażowanie najlepszych ludzi którzy będą mogli poradzić sobie nawet z najtrudniejszymi sytuacjami jakiem może spotkać każdego himalaistę.
Mimo że K2 jest jednym ze szczytów Himalajów, to jednak jego trasy prowadzą przez niezwykle strome zbocza górskie o powierzchni pokrytej lodem a także obfitującej we wzgórza skaliste co czynią go przystankiem dla najbardziej ambitnych alpinistów świata.
Niestety historia tragedii na tej górze mówi sama za siebie – potwierdzając tym samym jej status jako jednego z najsłynniejszych ale też niewątpliwie niestabilnych miejsc które można próbować się podjąć.
Wezwanie do działania: Sprawdź oficjalne informacje na temat liczby osób, które zginęły na K2. Znajdziesz je pod adresem https://www.rebel-tv.pl/.
Link tag HTML: Rebel TV
